کد خبر: ۳۹۲۷۹۲۲

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۹ - ۰۰:۱۶

گره این کره خاکی را تو بگشا یاحسین(ع)

تو مصباح‌الهدی و سفینه نجاتی مگر نه اینکه هر جا گره به کار هر که بیفتند حسین گره‌گشایی می‌کند آقا امسال گره کور به کره خاکی افتاده است امسال که تمام بشریت گرفتار در کلافی سردرگم دور خویش می‌چرخند تو گره‌گشایی کن.

به گزارش ایکنا از همدان، در این سفر در سفری که با دلم به کربلا آمده‌ام تو را واسطه می‌کنم بین خودم و خدایم که به‌واسطه تو هر چه زودتر نجاتمان دهی.
تا دوباره بیاییم مثل همان سال‌های پیش، راه کربلا را در اربعینت دوباره میلیونی طی کنیم، دوباره موکب بزنیم و هر کدام‌مان به‌اندازه وسعت، عشقمان را به تو ثابت کنیم دوباره بیاییم و خاک‌پای زائرانت را توتیای چشمانمان کنیم، آقا شفاعتمان کن پیش خدا؛ چشمانم را باز می‌کنم به خودم زیارت قبول می‌گویم.
بادلم به زیارت حرم ارباب مشرف شده‌ام و خدا را شکر می‌کنم اگر امسال در اربعین نتوانستم زائر این راه شوم زنده‌ام که دوباره زمزمه نام حسین را بر زبان جاری کنم و دیگر دل‌تنگ نیستم مگر دلی هم که عاشق حسین است تنگ می‌شود. حسین جان تو سردار همه دل‌هایی و در دل تمام عاشقانت جای داری دلتنگی بهانه است دلی که عاشق حسین نباشد دل نیست تاریک‌خانه است، وقتی سلام بر تو می‌دهم تمام دلتنگی‌ها و غصه‌ها از دلم پر می‌کشند.
یادش به خیر سال‌های پیش، روزهایی که هر دقیقه به اربعین نزدیک‌تر می‌شدیم دلمان بیشتر پر می‌کشید دوستان و آشنایان را که می‌دیدیم اولین سؤالی که می‌پرسیدم این بود «امسال به پیاده‌روی اربعین می‌روید؟!»، این روزها چقدر شهرهای مختلف کشورمان خلوت می‌شد و شاید از هر خانه‌ای حداقل یک نفر زائر راهی پیاده‌روی اربعین بود انگار اربعین سال‌های قبل تمام دنیا فقط کربلا بود، رفتن به کربلا در اربعین، به یک سنت در میان بسیاری در جهان تبدیل‌شده بود.
بی‌تردید اگر این ویروس منحوس خودنمایی نمی‌کرد، امسال هم اربعینی بی‌نظیر را شاهد بودیم. اربعینی که هرسال با جمعیت بیشتری برگزار می‌شد.
اما حالا که میان ما و حرم فرسنگ‌ها فاصله افتاده دل‌ها را چگونه می‌توانیم، کربلایی کنیم؟
آه و حسرت و دلتنگی برایمان مانده است. در این شرایط یا حسین خودت دستمان را بگیر دل‌هایمان شکسته و چشم به مهربانی تو داریم.
دلمان آشوب می‌شود از دوری حرمت ... داغ فراق ما را مریض کرد ای طبیب قلوب بیمار به دادمان برس …. به دادمان برس تا کار از کار نگذشته آقا تو شفاعت محضی.
آقا اگر تو بخواهی همه غیرممکن‌ها ممکن می‌شود اگر تو بخواهی ورق برمی‌گردد آقا التماس می‌کنیم و دستان اجابتمان را به سمت تو بلند می‌کنیم دعایمان کن ای واسطه خوبی‌ها میان ما و خدا! دعایمان کن! از تو می‌خواهیم شفای تمام بیماران را و نجات انسان‌های این کره خاکی را از سردرگمی در این کلاف منحوس از تو می‌خواهیم شفاعتمان کنی تا دوباره بیاییم راه عشق تو را بپیمایم و دوباره همایش اربعین میلیونی را رقم بزنیم.
آقاجان امسال چقدر حسرت، چقدر دلتنگی امسال همه دلتنگ تو شدند پیر و جوان و نوزادانی که سال‌های قبل در آغوش مادر طریق عشق می‌کردند و امسال دوست داشتند تا اولین گام‌های زندگی‌شان را در مسیر عشق تو طی کنند و پیرمردان و پیرزنانی که شاید پای راه رفتن تا چند قدم برایشان سخت بود اما عشق تو در پیاده‌روی، راه کربلا در اربعینت را برایشان سهل و هموار می‌کرد انگار بال پرواز داشتند برای آمدن و امسال چه سخت است برای آنانی که هرسال مسافر عشق بودند و امسال در زندان منحوس کرونا فقط آه و حسرت را زمزمه می‌کنند.
چشمانم را می‌بندم و تو را در قاب تصویر رؤیاهایم می‌گنجانم حال دلم خراب است هرگز به کربلایت نیامده‌ام و هنوز چشمانم سعادت این را پیدا نکرده‌اند که منور به ضریح نورانی تو شود اما بارها از قاب تصویر نگاهم را به ضریح شش‌گوشه‌ات گره‌زده و دستان اجابتم را دخیل بسته‌ام و تمام بین‌الحرمین بهشت روی زمین را در آغوش کشیده‌ام.
این بار در میان دلتنگی‌هایم مانند مسافری جامانده از سفر اربعین با پای دلم سفر می‌کنم به کربلا، می‌آیم و کربلا را با تمام عظمتش در قلبم جای می‌دهم.
در این سفر در سفری که بادلم به کربلا آمده‌ام تو را واسطه می‌کنم بین خودم و خدایم که به‌واسطه تو هر چه زودتر نجاتمان دهی.

یادداشت از رحمتی خبرنگار ایکنا