کد خبر: ۴۱۷۵۰۶۷

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۴۰۲ - ۰۸:۲۵

شنبه‌ها با شهدا/ 22

فرزندم را نسبت به اسلام دلسوز تربیت کنید

شهید حسینعلی نوری در وصیت‌نامه خود می‌گوید: خواسته‌ من از خانواده‌ام این است که مرا ببخشید و فرزندم مجید را نسبت به اسلام دلسوز و با تربیت اسلامی به بار آورید و از مجید خوب مواظبت کنید.

به گزارش ایکنا از همدان، حسینعلی نوری نهم آبان‌ماه سال 1342 در روستای داق‌داق‌آباد شهرستان کبودرآهنگ از توابع استان همدان به دنیا آمد. در جریانات انقلاب اسلامی به جمع مبارزان پیوسته و در حالی که نوجوان بود اقدامات بزرگی در جهت براندازی رژیم طاغوت به انجام رسانید.

با پیروزی انقلاب اسلامی در خدمت نهادهای انقلابی در آمده و نهایت تلاش خود را جهت تثبیت این نظام نوپا کرد. با تشکیل سپاه پاسداران، به کسوت پاسداری در آمده و در دفاع مقدس به‌عنوان فرمانده لایق و کارآمد به جبهه‌های جنگ اعزام شد و به‌عنوان فرمانده اطلاعات عملیات تیپ ویژه شهدا بود؛ او در عناوین مختلف و در عملیات‌های متعدد شرکت جسته و رشادت و شهادت‌طلبی از خود بر جای گذاشت.

شهید حسین نوری در آخرین مسئولیت خود به‌عنوان فرمانده اطلاعات و عملیات لشگر ویژه شهدا در عملیات کربلای 5 شرکت کرد و سرانجام در این عملیات در منطقه عملیاتی شلمچه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید.

در وصیت‌نامه این شهید آمده است:

«بسم االله الرحمن الرحیم

خداوندا آنچه رضای تو در آن است به من ارزانی دار، خدایا این وصیت را در حالی می‌نویسم که با کوله‌باری از گناه به هیچ جا پناه نبرده‌ام و فقط شرمنده و درمانده رو به درگاه تو آورده‌ام، چراکه در رحمت تو همیشه باز است و لطف و مهر تو چنان عظیم است که با این کوله‌بار گناه باز بنده‌ات را می‌بخشی و او را می‌پذیری.

ای خدای بزرگ تو خود شاهد هستی، من عاجزم و ناتوان از اینکه شکر نعمت‌های تو را بجای آورم، و به من توفیق این را عطا فرمودی که به‌عنوان یک پاسدار اسلام، پاسدار قرآن واقع گردم و در صورتی که من لایق این همه نعمت نبودم خدایا توفیق جهاد در راهت نصیبم گردان.

خدایا گرچه من لیاقتش را ندارم و لیکن آرزوی تو را که در قلبم و روحم جا پیدا کرده است و تنها خواسته من از توست برآورده کن. من شاید واژه شهادت را نشناخته‌ام که این چنین گستاخانه و بی‌ادبی از تو طلب آن‌را می‌کنم. از شما خانواده عزیزم که حق فراوانی نسبت به من دارید می‌خواهم در مرگ من جشن بگیرید و نگذارید خدای ناکرده از گریه شما دشمن خوشحال شود. موقعی که به یاد من می‌افتید در ذهنتان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) را بیاد بیاورید.

اگر هم خواستید گریه کنید برای امام حسین(ع) گریه کنید. به هر حال با از شما عزیزان می‌خواهم در مرگ من اشک نریزید و خوشحال باشید. از کلیه برادران و خواهران که مرا می‌شناسند درخواست دارم که مرا حلال کنند و برای من از خدا طلب بخشش کنند شاید به‌خاطر حرمت دعای مؤمنین خداوند از تقصیراتم بگذرد و خواسته‌ من از خانواده‌ام این است که مرا ببخشید و فرزندم مجید را نسبت به اسلام دلسوز و با تربیت اسلامی به بار آورید و از مجید خوب مواظبت کنید.»