کد خبر: ۴۲۱۴۹۹۹

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۷

شنبه‌ها با شهدا/ 45

مسجد و نماز جماعت را ترک نکنید

در وصیت‌نامه شهید «چراغعلی دولت‌افروز» آمده است: در مقابل دشمنان و منافقان داخلى و خارجى استقامت کنید و مقاوم باشید و هیچ وقت مسجد را ترک نکنید، به نماز جماعت بروید.

به گزارش ایکنا از همدان، به نقل از نوید شاهد، شهید «چراغعلی دولت‌افروز» نهم فروردین ۱۳۴۷ در روستای پرلوک از توابع شهرستان بهار متولد شد. پدرش حمزه علی و مادرش اقدس نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. به‌عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و بیست‌وهشتم خرداد ۱۳۶۵ در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است. در این وصیت‌نامه می‌خوانیم:

«بسم رب الشهدا و الصدیقین

وصیت‌نامه چراغعلی دولت‌افروز فرزند حمزه

با سلام و درود به حضرت مهدى(عج) و با سلام و درود به نایب بر حقش خمینى بت‌شکن و با سلام و درود به شهداى راه حق و حقیقت و همچنین با آرزوى پیروزى نهایى براى تمامى مسلمانان جهان وصیت‌نامه‌ام را آغاز مى‌کنم.

سلام پدر عزیزم، سلام مادر مهربانم؛ پس از تقدیم عرض سلام امیدوارم سلامى که از قلبم سرچشمه مى‌گیرد پذیرفته باشید. پدر عزیزم اگر من به شهادت رسیدم براى من ناراحت نباشید و به مادرم بگویید همچون مادران دیگر جسم مرا به خاک بسپارد و به خواهرانم بگویید که حجابشان را حفظ کنند و حجاب آن‌ها سنگر اسلام است و در مقابل دشمنان و منافقان داخلى و خارجى استقامت کنند و مقاوم باشید و هیچ وقت مسجد را ترک نکنید، به نماز جماعت بروید.

پدر عزیزم به قطره خونم قسم اگر خداوند مرا دوباره زنده کند و به جسمم جان بخشد حاضرم دوباره جهاد کنم زیرا خداوند مى‌فرماید جهاد درى از درهاى بهشت است که آن را به روى خاصان اولیا خودم گشوده‌ام و آن جهاد لباس تقوا و زره نفوذناپذیر و سپر مطمئن خدا مى‌باشد.

پدر عزیزم شهادت یک فیض الهى است که آن را نصیب مؤمنان و پاکان خودش کرده است. آرى مادر عزیزم مبادا براى من گریه کنى و اشک بریزى. جان من عزیزتر از جان حسین(ع) و على‌اکبر و اصغر نیست پس هر موقع خواستى گریه کنید زینب را به یاد بیاورید که چگونه در مقابل یزیدیان ایستاد و از اسلام مقاومت کرد و در مقابل یزیدیان خطبه خواند.

به خواهرانم بگویید همچون زینب راه مرا ادامه دهند و به برادرانم بگویید به مدرسه بروند و هیچ‌گونه مدرسه را ترک نکنند مدرسه نیز یک سنگر است. پس عزیزان من مبادا سر قبرم گریه و زارى کنید. اگر شما هر چقدر ناراحت باشید منافقان خوشحال خواهند بود.»