کد خبر: ۴۳۲۸۶۷۵

تاریخ: ۲۸ دی ۱۴۰۴ - ۰۸:۳۰

داوود فتحی بیان کرد

گفت‌وگوی صمیمانه؛ بهترین راهکار مدیریت هیجان نوجوانان

یک روانشناس خانواده گفت: برقراری فضای گفت‌وگوی صمیمانه و عاطفی، مهم‌ترین راهکار مدیریت هیجان نوجوانان و جوانان در شرایط فعلی است.

در شرایط فعلی که برای کشور رخ داد، متأسفانه شاهد این بودیم که بسیاری از نوجوانان و جوانان به‌صورت هیجانی دست به اقداماتی زدند که هم جان خود را در خطر انداختند و هم در زمین دشمن بازی کردند. در چنین شرایطی والدین با دلواپسی‌های بسیاری همراه هستند که چگونه می‌توانند فرزندان خود را قانع کنند تا در زمین دشمن بازی نکرده و خود و دیگران را به خطر نیندازند، به‌منظور بررسی راه‌های کنترل هیجانات نوجوانان، خبرنگار ایکنا از همدان با داوود فتحی، روانشناس خانواده گفت‌وگویی کرده است که مشروح آن را در زیر می‌خوانیم:

ایکنا _ از دیدگاه شما مطالبات نوجوانان در کنار هیجانات آن‌ها چگونه باید کنترل شود؟

برای پاسخ به این سؤال باید ابتدا به ریشه بروز این اتفاقات اشاره کنیم. باید صحنه اعتراض را پیش از بروز اغتشاشات فراهم کرد. به‌طور کلی باید دولت سازوکار اعتراض به شرایط را فراهم می‌کرد، چراکه وقتی یک برنامه‌ای در مسیر اصلاح قرار می‌گیرد حتماً معترضانی نیز خواهد داشت.

مهم‌تر از همه، در زمان کنونی مدیریت هیجانات به‌ویژه در نوجوانان در دست فضای مجازی است نه خانواده‌ها، به‌طوری که می‌توان گفت میزان اثرگذاری فضای مجازی حتی بر فرزند من، از میزان اثرگذاری شخص بنده بر روی فرزندم بیشتر است، این مستلزم این بود که فضای مجازی از اول بروز اعتراضات کنترل می‌شد، چراکه اوایل این جریان اعتراض بود سپس به اغتشاش تبدیل شد.

ایکنا _ شما چه راهکارهایی برای متقاعد کردن نوجوانان برای عدم حضور و همراهی با جریانات اغتشاش‌گر و آشوب دارید؟

نوجوانان معترض هستند، اما دقیقاً نمی‌دانند چه می‌خواهند، باید بتوانیم راهی به دنیای مطلوب آن‌ها باز کنیم و خانواده نیز باید تلاش کنند گفت‌وگوی مبتنی بر احترام با فرزندان خود داشته باشند‌. در جریان این گفت‌وگوهای صمیمانه و دوستانه است که شخصیت نوجوانان و جوانان به‌خوبی شکل می‌گیرد و تصمیم درستی را اتخاذ می‌کنند. اگر گفت‌وگویی صورت نگیرد این افراد براساس سوءتفاهم‌ها و اطلاعات غلط تصمیم‌گیری خواهند کرد.

والدین باید بدانند که خانه و پدر و مادرها پناهگاه و امانت‌دار فرزندان هستند و نباید به‌صورت دستوری با آن‌ها سخن بگویند بلکه فضای گفت‌‌وگو باید یک فضای عاطفی باشد.

از طرف دیگر فرزندان در محیط خانه باید سهمی از قدرت و اختیارات داشته باشند، چراکه اگر این قدرت تصمیم‌گیری و قدرت اختیار را در خانه از آن‌ها سلب کنیم در برابر قدرت‌های بیرونی قد علم خواهند کرد و قدرت‌هایی را از محیط بیرون طلب می‌کنند که حق آن‌ها نیست. اما این جریان به آن معنا نیست که والدین همیشه در قبال خواسته‌های فرزندان خود بله و چشم بگویند.

در این بین هستند خانواده‌هایی که نمی‌توانند فرزندان خود را مجاب کنند، اما از آنجایی که یک رابطه عمیق عاطفی بین آن‌ها برقرار است، وقتی پدر و مادر از فرزند خود می‌خواهند در این شرایط بیرون نرود، فرزند نیز به احترام والدین خود در این جریانات حضور نخواهد یافت.

باید بدانیم که نسل Z نسلی هستند که در هر شرایطی حقوق خود را مطالبه می‌کنند نباید به این قشر از بالا به پایین نگاه کنیم.

متأسفانه در ابتدای شروع اعتراضات روشنگری لازم صورت نگرفت، اگر اطلاع‌رسانی کافی صورت بگیرد اعتماد ملی هم بازمی‌گردد که این مهم ابتدا بر عهده دولت و سپس رسانه‌هاست؛ بنابراین، اطلاعات درست بسیار حائز اهمیت است، چراکه تحلیل‌های درستی در پی آن ایجاد می‌شود.